Thursday, December 8 Login

ជួល​បន្ទប់​ផ្ទះ​សំណាក់​ ​ឬ​សណ្ឋាគារ​​ ក្រៅ​ពី​ដើម្បី​សម្រាន្ត​ ​និង​ស្នាក់​អាស្រ័យ​ ​គឺ​ដើម្បី​ការពារ​សុវត្ថិភាព​សន្តិសុខ​។​ ​លើស​ពី​នេះ​ ​ដើម្បី​រក្សា​ភាព​ឯកជន​របស់​ខ្លួន​ផង​ដែរ​ ​ដែល​ជា​ចំណែក​មួយ​ការពារ​ដោយ​ច្បាប់​និង​ហៅ​ជា​រួម​ថា ​«​សិទ្ធិ​បុគ្គល​»​។​

​តើ​អ្វី​ទៅ​ជា​សិទ្ធិ​បុគ្គល​?​ ​តាម​ក្រម​រដ្ឋប្បវេណី​ ​មាត្រា​១០ ​កំណត់​អត្ថន័យ​សិទ្ធិបុគ្គល​ សំដៅ​ទៅ​លើ​សិទ្ធិ​ដែល​មាន​អត្ថន័យ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ជីវិត​ ​រូបកាយ ​សុខភាព​ ​សេរីភាព​ ​នាម​ ​កិត្តិយស​ ​ភាព​ឯកជន​ ឬ​សិទ្ធិ​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​ជា​ផល​ប្រយោជន៍​ទាក់ទង​នឹង​លក្ខណ​បុគ្គល​។​ ​អ្វី​ទៅ​ ​ភាព​ឯកជន?​ ​ភាព​ឯកជន​ គឺ​សំដៅ​ការ​សម្ងាត់​របស់​បុគ្គល​ឯកជន​។​

​បុគ្គល​ទាំងឡាយ​ណា ​ដែល​បំពាន​សិទ្ធិ​បុគ្គល ​លើ​ចំណុច​ណា​មួយ​ដូច​រៀបរាប់​ខាង​លើ ​ត្រូវ​មាន​កាព្វកិច្ច​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ ​ទៅ​តាម​សណ្ឋាន​នៃ​អំពើ​របស់​ខ្លួន​ថា​ចូល​ជា​រឿង​រដ្ឋប្បវេណី​ ដែល​មាន​កាតព្វកិច្ច​ត្រឹម​ជួសជុល​​សំណង​ ​ឬ​ចូល​ជា​ករណី​ព្រហ្មទណ្ឌ​ ​ដែល​ត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ទាំង​ទោស​ពន្ធនាគារ​ ​ឬ​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​?​

តើ​ករណី​បំពាក់​កាម៉េរា​សុវត្ថិភាព​ក្នុង​បន្ទប់​សណ្ឋាគារ​ ​ជា​ករណី​រដ្ឋប្បវេណី​ ​ឬ​ជា​រឿង​ព្រហ្មទណ្ឌ​?​

​បើ​និយាយ​អំពី​តួនាទី​កាម៉េរា​សុវត្ថិភាព​ ​ទី​១​ ​អាច​ឱ្យ​យើង​មើល​ឃើញ​រូប​ និង​គ្រប់​សកម្មភាព​ដែល​យើង​ធ្វើ​និង​វា​ចាប់​បាន​។ ​ទី​២​ ​អាច​ថត​រក្សា​រូប​ទុក​ ​និង​គ្រប់​សកម្មភាព ​ដែល​អាច​ចាក់​មើល​ឡើង​វិញ​បាន​។ ​ផ្អែក​តួនាទី​ទី​២​ គេ​អាច​ចាត់​ទុក​ការ​ដាក់​កាម៉េរា​បង្កប់​តាម​បន្ទប់​សម្រាប់​ជួល​ឱ្យ​ភ្ញៀវ​នោះ​ថា​ជា​ការ​លួច​ថត​រូប​ និង​សកម្មភាព​ឯកជន​របស់​បុគ្គល​។​ ​បើ​បំពាក់​កាម៉េរា​ក្នុង​បន្ទប់​ខ្លួន​ឯង​ ឬ​បន្ទប់​ទទេ​មិន​សម្រាប់​ជួល​ឱ្យ​ភ្ញៀវ​ទេ​មិន​ខុស​ទាស់​ទេ​។​

​អង្គហេតុ​ខាង​លើ​ ​បើ​ក្រឡេក​មើល​ក្រម​ព្រហ្មទណ្ឌ​ ​មាន​កំណត់​បទល្មើស​មួយ​ ​គឺ​ បទ​ប៉ះពាល់​ដល់​សិទ្ធិរូបភាព​នៃ​បុគ្គល​ ​ក្នុង​មាត្រា​៣០២​។​ ​បទល្មើស​នេះ ​សំដៅ​ដល់​អំពើ​ថត​រូបភាព​នៃ​បុគ្គល​នៅ​ក្នុង​ទី​កន្លែង​ឯកជន​ ដោយ​គ្មាន​ការ​ព្រមព្រៀង​ពី​បុគ្គល​នេះ​ទេ​ ​ត្រូវ​ផ្ដន្ទាទោស​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ពី​១​(​មួយ​)​ខែ​ ​ទៅ​១​(​មួយ​ឆ្នាំ​)​ និង​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​ពី​១​សែន​រៀល​ ​ទៅ​២​លាន​រៀល​។​

​តើ​សណ្ឋាគារ​ជា​ទី​កន្លែង​ឯកជន​របស់​ជន​រងគ្រោះ​ដែរ​ឬ​យ៉ាងណា​?​ ​ជា​ការ​ពិត​សណ្ឋាគារ​ទាំង​មូល​ ពុំ​មែន​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ជន​រងគ្រោះ​ទេ​។​ ​ប៉ុន្តែ​នៅ​ទីនេះ ​ជន​រងគ្រោះ​ទទួល​បាន​សិទ្ធិ​មួយ​ចំណែក​តាម​រយៈ​ការ​ជួល​ ដើម្បី​ប្រើប្រាស់​ជា​ទី​កន្លែង​ឯកជន​របស់​ខ្លួន​តាម​ថ្លៃ​ឈ្នួល​ ​និង​រយៈពេល​កំណត់​។​ ​ចុះ​អ្វី​ទៅ​ជា​ទី​កន្លែង​ឯកជន​?​ ​ទី​កន្លែង​ឯកជន​ ​សំដៅ​ទី​កន្លែង​ ​ដែល​ជា​កម្មសិទ្ធិ​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ក្ដី​ ​ឬ​កម្មសិទ្ធិ​របស់​អ្នក​ដទៃ​ ​ដែល​យើង​ទៅ​ខ្ចី​ ​ស្នើ​សុំ​ ទៅ​ជួល​…​សម្រាប់​ប្រើប្រាស់​ជា​លក្ខណ​ឯកជន​ ដែល​មិន​អាច​ឱ្យ​សាធារណជន​ចេញ​ចូល​អាស្រ័យ​ដោយ​សេរី​ជាមួយ​យើង​បាន​។​

និយាយ​អំពី​ការ​ទាមទារ​សំណង​របស់​ ​ដេននី ក្វាន់​ ​ឮ​ថា​ខាង​សណ្ឋាគារ​ផ្ដល់​ឱ្យ​តែ​១​ម៉ឺន​ដុល្លារ​ប៉ុណ្ណោះ​ តែ​នាង​មិន​ទទួល​ ​ក៏​បែក​រឿង​។​ ​តែ​គេ​មិន​ដឹងថា​នាង​ចង់​ប៉ុន្មាន​នោះ​ទេ​។​ ​មក​ដល់​ចំណុច​នេះ​ សូម​បញ្ជាក់​ដើម្បី​កុំ​ឱ្យ​មាន​ការ​ភាន់​ច្រឡំ​រវាង​ ​ប្រាក់​ពិន័យ​ ​និង​សំណង​រដ្ឋប្បវេណី​។ ​ប្រាក់​ពិន័យ​ ​ពុំមែន​ជន​រងគ្រោះ​ជា​អ្នក​ទាមទារ​ទេ​ គឺ​ជា​ការ​សម្រេច​របស់​ចៅក្រម​កំណត់​ជា​ស្រេច​ក្នុង​ច្បាប់​ ​និង​ចូល​ជា​ថវិកា​រដ្ឋ​ ​ពុំ​បាន​មក​ជន​រងគ្រោះ​ឡើយ​។​ ឯ​សំណង​រដ្ឋប្បវេណី​ ​គឺ​ជនរងគ្រោះ​ ​មាន​សិទ្ធិ​ទាមទារ​សំណង​រដ្ឋប្បវេណី​ ​ដោយ​ផ្អែក​តាម​ទំហំ​នៃ​ការ​ខូចខាត​ ឬ​ការ​ប៉ះពាល់​កិត្តិយស​ ​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ​របស់​ខ្លួន​។ ​ច្បាប់​មិន​កំណត់​ឱ្យ​ទារ​ប៉ុន្មាន​នោះ​ឡើយ​ អាស្រ័យ​លើ​ជន​រង​គ្រោះ ​ផ្អែក​តាម​ភាព​សមរម្យ​ ​និង​សមហេតុផល​។​ ​សំណង​រដ្ឋប្បវេណី​នេះ​ ​ប្រសិន​បើ​ជនរងគ្រោះ​មិន​ទាមទារ​ ចៅក្រម​ពុំ​មាន​សិទ្ធិ​សម្រេច​ឱ្យ​ទេ​។​ ចៅក្រម​ ​ក៏​ពុំ​មាន​សិទ្ធិ​សម្រេច​លើស​ពី​ការ​ទាមទារ​របស់​ជនរងគ្រោះ​ដែរ​ តែ​ពុំ​មាន​ន័យ​ថា​ ​ជន​រង​គ្រោះ​ទាមទារ​ប៉ុន្មាន​ ​ចៅក្រម​សម្រេច​ឱ្យ​ប៉ុណ្ណោះ​នោះ​ទេ​។​ ​ជា​រួម​ អាច​សម្រេច​ឱ្យ​ស្មើ​ការ​ទាមទារ​ ​ក្រោម​ការ​ទាមទារ​ ​ឬ​សម្រេច​មិន​ផ្ដល់​សំណង​ ​ក៏​មាន​ ​តាម​ការ​ពិចារណា​របស់​ចៅ​ក្រម​៕​
អត្ថបទ​ ​៖​ ​ឃុត​ ​ខេ​មី

Telegram-Troryorng
Share.

Leave A Reply