តុលាការយោធាកំពូលថៃ កាលពីថ្ងៃអង្គារ នេះ បានចេញសាលក្រមចុងក្រោយ លើការស្លាប់របស់នាយទាហាន Phakaphong Tanyakan ដែលគេស្គាល់ឈ្មោះហៅក្រៅថា «Mei» ដែលទទួលមរណភាពនៅឆ្នាំ២០១៧ បន្ទាប់ពីត្រូវបានរៀមច្បង ២នាក់ដាក់ទណ្ឌកម្ម និងវាយដំនៅសាលាត្រៀមកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ។ នេះបើយោងតាមការចេញផ្សាយដោយសារព័ត៌មាន Bangkok Post នាល្ងាចថ្ងៃទី២២ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០២៥។
តុលាការបានកាត់ទោសជនជាប់ចោទទាំង ២នាក់ ឱ្យជាប់ពន្ធនាគារ ដោយម្នាក់ៗ ត្រូវជាប់ពន្ធនាគាររយៈពេល ៤ខែ និង ១៦ថ្ងៃ និងពិន័យជាប្រាក់ចំនួន ១៥.០០០ បាត រួមទាំងទោសដាក់ពន្ធនាគារត្រូវបានព្យួររយៈពេល ២ឆ្នាំថែមទៀត។
ទាហានជាន់ខ្ពស់ ២រូបនេះ ត្រូវបានគេកំណត់អត្តសញ្ញាណត្រឹមតែឈ្មោះ Pipat និង Phumipat។ តុលាការបានលើកឡើងពីកង្វះខាតនៃបទល្មើសពីមុនរបស់ជនជាប់ចោទ ហើយបាននិយាយថា ការដាក់ទោសពួកគេបន្ថែមទៀត នឹងមិនមានគោលបំណងមានប្រយោជន៍អ្វីឡើយ។ បើយោងតាមតុលាការយោធា ការអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេបន្ដបម្រើប្រទេស នឹងមានអត្ថប្រយោជន៍ច្រើនជាង។
ជនរងគ្រោះដែលជាកូនសិស្សទាហាន បានទទួលមរណភាពនៅថ្ងៃទី១៧ ខែតុលាឆ្នាំ២០១៧ បន្ទាប់ពីត្រូវទាហានដែលជារៀមច្បង ដាក់ទណ្ឌកម្មវិន័យដែលអនុវត្តដោយ Pipat និង Phumipat ប៉ុន្តែព័ត៌មានលម្អិតត្រូវបានទុកចោល ហើយអាថ៌កំបាំងជុំវិញការស្លាប់របស់ជនរងគ្រោះ បានធ្វើឱ្យមានការចលាចលជាសាធារណៈ។
ក្រុមគ្រួសារជនរងគ្រោះ បានដាក់ពាក្យប្ដឹងអតីតទាហានទាំង ២នាក់ខាងលើនេះ ពីបទវាយដំរហូតដល់ស្លាប់ និងប្រឆាំងគ្រូបង្រៀនម្នាក់ ពីបទធ្វេសប្រហែសបណ្ដាលឱ្យស្លាប់។ ដោយសារតែជនជាប់ចោទជាមន្ត្រីយោធា ហើយឧប្បត្តិហេតុបានកើតឡើងនៅក្នុងយុត្តាធិការយោធា សំណុំរឿងនេះត្រូវបានកាត់ទោសនៅក្នុងប្រព័ន្ធតុលាការយោធា។
សំណុំរឿងនេះ ត្រូវបានបើកសវនាការដំបូងនៅក្នុងតុលាការយោធានៅក្នុងឆ្នាំ២០១៨ និងឆ្នាំ២០១៩។ តុលាការបានសំរេចផ្អាកការកាត់ទោសចំពោះទាហានជាន់ខ្ពស់ទាំង ២នាក់ ក្រោមការចោទប្រកាន់ពីបទបង្ករបួសស្នាម។ ការចោទប្រកាន់ផ្សេងទៀតត្រូវបានច្រានចោលដោយអ្នកស៊ើបអង្កេត និងព្រះរាជអាជ្ញាមួយចំនួន ដោយសារតែខ្វះសាក្សីគ្រប់គ្រាន់។
កាលពីខែតុលា ឆ្នាំ២០២៣ សាលាឧទ្ធរណ៍បានតម្កល់ផ្នែកខ្លះនៃសេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការជាន់ទាប។
យ៉ាងណាពេលនេះ តុលាការយោធាកំពូលបានចេញសេចក្តីសម្រេចច្បាស់លាស់ ដោយរកឃើញថា ចុងចោទទាំង២ មានពិរុទ្ធភាពលើការចោទប្រកាន់ពីបទបង្ករបួសស្នាម និងផ្តន្ទាទោសទាហានម្នាក់ពីបទរំលោភលើដីកា។
ថ្លែងបន្ទាប់ពីការកាត់ក្តីចុងក្រោយរបស់តុលាការ ម្តាយរបស់នាយទាហានដែលបានស្លាប់ មានការសោកស្ដាយយ៉ាងខ្លាំង។ លោកស្រី បានលើកឡើងនូវសំណួរថា បើជាសិស្សធម្មតា ឬជាជនស៊ីវិល យើងប្រហែលជាអាចយល់បាន ប៉ុន្ដែទាំងនេះគឺសុទ្ធសឹងតែជាទាហានជាន់ខ្ពស់នៅក្នុងតំណែងបញ្ជាការ បុគ្គលដែលរំពឹងថា នឹងគោរពច្បាប់ ប៉ុន្តែពួកគេជាអ្នករំលោភលើច្បាប់។ នោះបង្កើតជាសំណួរថា តើពួកគេពិតជាអាចធ្វើអ្វីបាន សម្រាប់ប្រទេសជាតិនាពេលអនាគត? ហើយតើយើងអាចទុកចិត្តមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលដែលប្រព្រឹត្តបែបនេះ ដើម្បីបំពេញតួនាទីជាប្រយោជន៍ជាតិបានយ៉ាងណា»?។ លោកស្រីបន្ដថា គ្រួសាររបស់យើងមិនដែលមានជំនឿលើពួកគេទេ មិនមែនចាប់តាំងពីកើតមានឧបទ្ទវហេតុនេះនោះទេ៕
