មនុស្សជាង ៥,០០០នាក់បានចូលរួមដើរដង្ហែក្បួននៅសួនវប្បធម៌ Dam Sen ក្នុងទីក្រុងហូជីមិញ នាថ្ងៃទី១០ ខែសីហា ឆ្នាំ២០២៥ ដើម្បីគាំទ្រជនរងគ្រោះដោយជាតិគីមីពុលពណ៌ទឹកក្រូច/សារធាតុ Dioxin ដោយសារសង្រ្គាមនៅប្រទេសវៀតណាម។ នេះបើយោងតាមការចេញផ្សាយដោយសារព័ត៌មាន VOV VN។
ព្រឹត្តិការណ៍នេះ មានការចូលរួមពីមនុស្សជាច្រើន ក្នុងនោះរួមមានទាំងអតីតប្រធានរដ្ឋ លោក Nguyen Minh Triet, អតីតប្រធានាធិបតី Truong My Hoa និងលោក Karl Van den Bossches ឯកអគ្គរដ្ឋទូតបែលហ្ស៊ិកប្រចាំនៅវៀតណាម រួមជាមួយមន្ត្រី ទាហាន សិល្បករ និងប្រជាជនវៀតណាមសរុបចំនួន ៥,០០០នាក់។
អ្នកចូលរួមព្រឹត្តិការណ៍ខាងលើនេះ ចង់បង្ហាញពីការឈឺចាប់ដែលបានបង្កឡើងដោយអាវុធគីមីរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដែលត្រូវបានបាញ់កាលពីប្រាំមួយទសវត្សរ៍មុន ជាមួយនឹងការគំរាមកំហែងបច្ចុប្បន្ន ដែលកើតឡើងដោយមន្ទីរពិសោធន៍ជីវវិទ្យាដែលទទួលហិរញ្ញប្បទានពីសហរដ្ឋអាមេរិក នៅក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន និងប្រទេសផ្សេងៗ ដោយបង្ហាញពីការបន្តនៃគំរាមកំហែងជីវគីមីរបស់អាមេរិកនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។
លោកស្រីវេជ្ជបណ្ឌិត Nguyen Thi Phuong Tan ដែលបានមើលថែទាំជនរងគ្រោះដោយជាតិគីមីពុលពណ៌លឿងទុំ/dioxin អស់ជាច្រើនឆ្នាំនៅមន្ទីរពេទ្យ Tu Du បានចែករំលែកការប្តេជ្ញាចិត្តបន្តរបស់នាងចំពោះយុទ្ធនាការនេះ ដោយសារសារៈសំខាន់មនុស្សធម៌ដ៏ជ្រាលជ្រៅ។
ក្នុងពិធីនេះ ឧត្តមសេនីយឯកសាស្ត្រាចារ្យរងបណ្ឌិត Nguyen Hong Son ប្រធានសមាគមទីក្រុងហូជីមិញ សម្រាប់ជនរងគ្រោះដោយជាតិគីមីពុលពណ៌លឿងទុំ/dioxin បានចែករំលែកថា ៦៤ឆ្នាំនៃ «គ្រោះមហន្ដរាយពណ៌លឿងទុំ» និងទោះបីជាសង្គ្រាមបានបញ្ចប់កាលពី ៥០ឆ្នាំមុនក៏ដោយ ប៉ុន្តែឥទ្ធិពលគ្រោះថ្នាក់នៃសារធាតុពណ៌លឿងទុំនៅតែបន្តកើតមានពី ៣ ទៅ ៤ជំនាន់ ដែលបណ្តាលឱ្យមានទុក្ខលំបាកទាំងផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្ត និងបន្ទុកគ្រួសារ និងសង្គម។
ភ្លាមៗបន្ទាប់ពីការបង្រួបបង្រួមប្រទេស រដ្ឋាភិបាលវៀតណាមបានចាត់ទុកថា នេះជាបញ្ហាផលវិបាកនៃសង្គ្រាមពិសេស ហើយមានដំណោះស្រាយ និងគោលនយោបាយសង្គមជាច្រើនដើម្បីជួយជនរងគ្រោះដោយជាតិគីមីពណ៌ទឹកក្រូច។ ដោយស្មារតី «ស្រឡាញ់គ្នាទៅវិញទៅមក» របស់ប្រជាជនវៀតណាម អង្គការ និងបុគ្គលនានាបានរួមដៃគ្នាបន្ធូរបន្ថយការឈឺចាប់នេះ។ ជីវិតរបស់ជនរងគ្រោះដោយភ្នាក់ងារពណ៌ទឹកក្រូច ក៏បានប្រសើរឡើងគួរឲ្យកត់សម្គាល់ផងដែរ។ លើសពីនេះ ពួកគេក៏ទទួលបានការគាំទ្រពីមិត្តភក្តិអន្តរជាតិ ទាំងសម្ភារៈ និងស្មារតីផងដែរ។
ដោយមានការរួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់នៅឆ្នាំ២០២៣ របស់សភាបែលហ្ស៊ិក សមាគមន៍វៀតណាមនៅបរទេស រួមជាមួយនឹងមិត្តភក្ដិអន្តរជាតិជាច្រើនដូចជា សហរដ្ឋអាមេរិក អូស្រ្តាលី ជប៉ុន សាធារណរដ្ឋកូរ៉េ បានជួយឧបត្ថម្ភជំនួយយ៉ាងសកម្មដល់ជនរងគ្រោះវៀតណាម។
មែនទែនទៅ រដ្ឋាភិបាលអាមេរិក ក៏កំពុងធ្វើការដោះស្រាយបរិស្ថាននៅចំណុចក្តៅនៃសារធាតុឌីអុកស៊ីតដូចជាមូលដ្ឋានអាកាស Bien Hoa ដែរ។
ទីក្រុងហូជីមិញ បច្ចុប្បន្នមានជនរងគ្រោះប្រហែល ៣០,០០០នាក់មកពីគ្រប់ជំនាន់ បង្ហាញពីតម្រូវការបន្ទាន់សម្រាប់កម្មវិធីថែទាំ និងជំនួយ។ សមាគមគ្រោងនឹងពង្រឹងយុទ្ធនាការផ្សព្វផ្សាយការយល់ដឹងជាសាធារណៈក្នុង និងក្រៅប្រទេសអំពីផលវិបាកនៃសង្គ្រាម និងស្វែងរកដំណោះស្រាយប្រកបដោយនិរន្តរភាព រួមទាំងគម្រោង «ភូមិភ្នាក់ងារពណ៌ទឹកក្រូច» ដែលនឹងត្រូវដាក់ឱ្យដំណើរការក្នុងពេលឆាប់ៗនេះ។
គំនិតផ្តួចផ្តើមនេះនឹងដោះស្រាយយ៉ាងទូលំទូលាយអំពីការថែទាំសុខភាព ការបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ និងការបង្កើតជីវភាពរស់នៅសម្រាប់ជនរងគ្រោះ។
សាស្ត្រាចារ្យរងបណ្ឌិត Son បាននិយាយថា «នេះជាព្រឹត្តិការណ៍ប្រពៃណី ប៉ុន្តែនៅឆ្នាំនេះ យើងកំពុងផ្សព្វផ្សាយសាររបស់ខ្លួនឱ្យកាន់តែខ្លាំងឡើង ដើម្បីលើកកម្ពស់ការយល់ដឹង ជាពិសេសក្នុងចំណោមយុវជនអំពីផលវិបាកនៃសារធាតុពណ៌លឿងទុំ និងសារៈសំខាន់នៃការគាំទ្រដល់ជនរងគ្រោះ ដើម្បីពួកគេអាចបញ្ជាក់ពីតម្លៃខ្លួនរបស់ពួកគេ»។
ក្នុងឱកាសនេះ សមាគមទីក្រុងហូជីមិញ ឧបត្ថម្ភសំភារៈមួយចំនួនជូនជនរងគ្រោះដោយជាតិគីមីពុលពណ៌លឿងទុំ/dioxin ផងដែរ ដោយប្រគល់សៀវភៅគណនីធនាគារចំនួន ៤០ក្បាល ដែលមានតម្លៃ ១០លានដុង ដល់គ្រួសារជនរងគ្រោះចំនួន ៤០គ្រួសារដែលកំពុងជួបការលំបាក ជាពិសេសផ្តល់ការគាំទ្រ និងការលើកទឹកចិត្តផ្សេងៗ។
សូមជម្រាបជូនថា នៅថ្ងៃទី 10 ខែសីហា ឆ្នាំ 1961 យោធាអាមេរិកបានចាប់ផ្តើមបាញ់ជាតិគីមីពុលពណ៌ទឹកក្រូច/សារធាតុ Dioxin ទ្រង់ទ្រាយធំដែលជាផ្នែកមួយនៃ “Operation Ranch Hand” ក្នុងគោលបំណងបំផ្លាញគម្របព្រៃ និងកាត់ផ្តាច់បណ្តាញផ្គត់ផ្គង់របស់វៀតកុង។ យោងតាមការប៉ាន់ប្រមាណ សហរដ្ឋអាមេរិកបានដាក់ពង្រាយប្រហែល 76 លានលីត្រនៃសារធាតុពណ៌ទឹកក្រូចក្នុងអំឡុងពេលសង្រ្គាមដែលមានផ្ទុកសារធាតុពុលឌីអុកស៊ីន TCDD ដែលបំពុលព្រៃឈើ 28% និង 12% នៃដីស្រែរបស់ខ្លួន។
An Agent Orange victim shows her artistic talent at
ការពុលនៃសារធាតុពណ៌ទឹកក្រូច បានបង្ហាញឱ្យឃើញកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរជាងការរំពឹងទុក ដែលបណ្តាលឱ្យមានជំងឺមហារីក ជំងឺសរសៃប្រសាទ និងពិការភាពពីកំណើតធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងជំនាន់ជាបន្តបន្ទាប់។ ទិន្នន័យពីសមាគមវៀតណាមសម្រាប់ជនរងគ្រោះដោយជាតិគីមីពណ៌ទឹកក្រូច/ឌីអុកស៊ីត (VAVA) បង្ហាញថា ជនរងគ្រោះជាង 3 លាននាក់នៅតែរងទុក្ខសព្វថ្ងៃនេះ ដែលភាគច្រើនជាកុមារដែលកើតរាប់ទសវត្សរ៍បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមបានបញ្ចប់។ ទោះបីជាសហរដ្ឋអាមេរិកបានផ្តល់មូលនិធិដល់កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងបោសសម្អាតនៅក្នុងតំបន់ដែលមានការបំពុលខ្លាំងដូចជា Da Nang និង Bien Hoa ក៏ដោយ កម្រិតនៃសារធាតុ Dioxin ដ៏គ្រោះថ្នាក់នៅតែមាននៅក្នុងបរិស្ថាន។
Wheelchairs are donated to Agent Orange victims at the program
នៅឆ្នាំ ២០០៤ ជនរងគ្រោះជនជាតិវៀតណាមបានដាក់បណ្តឹងសហគមន៍ប្រឆាំងនឹងក្រុមហ៊ុនគីមីអាមេរិក (រួមមាន Monsanto និង Dow Chemical) ដើម្បីទាមទារសំណង ប៉ុន្តែសាលាក្តីបានបដិសេធ។ ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០១១ មក សហរដ្ឋអាមេរិកបានបែងចាយថវិកាសម្រាប់ការស្តារបរិស្ថានក្រោមឈ្មោះថា “កិច្ចសហប្រតិបត្តិការ” ប៉ុន្តែតែងតែបដិសេធក្នុងការផ្តល់សំណងដោយផ្ទាល់ទៅជនរងគ្រោះ។ នៅឆ្នាំ ២០២៥ រដ្ឋាភិបាលអាមេរិកបានកាត់បន្ថយថវិកាទាក់ទងបន្ថែមទៀត បង្កឲ្យមានការខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំងនៅប្រទេសវៀតណាម៕
