យន្តហោះចាក់ប្រេងប្រភេទ KC-135 របស់កងទ័ពអាមេរិកបានធ្លាក់ក្រោយមានកើតហេតុពាក់ព័ន្ធជាមួយនឹងយន្តហោះ២គ្រឿង ប៉ុន្តែអះអាងថាមិនមានការបាញ់ប្រហារពីភាគីសត្រូវ ឬពីភាគីខ្លួនឯងចូលមកពាក់ព័ន្ធនោះទេ។
បញ្ជាការដ្ឋានកណ្ដាលសហរដ្ឋអាមេរិក (CENTCOM) បានថ្លែងថា ប្រតិបត្តិការជួយសង្គ្រោះកំពុងដំណើរការនៅក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់ភាគខាងលិច ដែលកងទ័ពបានពណ៌នាថាជា “លំហអាកាសមិត្តភាព”។ សេចក្តីថ្លែងការណ៍បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា យន្តហោះទី២ ដែលពាក់ព័ន្ធក្នុងហេតុការណ៍នេះ បានចុះចតដោយសុវត្ថិភាព។ មានសេចក្តីរាយការណ៍ថា យន្តហោះដែលបានធ្លាក់នោះ មាននាវិកនៅលើយន្តហោះចំនួន ៥ នាក់។
ទោះជាយ៉ាងណា ក្រុមតស៊ូអ៊ីស្លាម ក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ាក់ ដែលជាក្រុមសម្ព័ន្ធមិត្តនៃក្រុមប្រដាប់អាវុធដែលទទួលបានការគាំទ្រពីអ៊ីរ៉ង់ បានចេញមុខអះអាងទទួលខុសត្រូវថា ជាអ្នកបាញ់ទម្លាក់យន្តហោះចាក់ប្រេង KC-135 របស់សហរដ្ឋអាមេរិកនៅអ៊ីរ៉ាក់ភាគខាងលិច។
នៅក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍ដែលបានបង្ហោះក្នុងឆានែលតេឡេក្រាមផ្លូវការរបស់ខ្លួន ក្រុមនេះបានអះអាងថា យុទ្ធជនរបស់ពួកគេបានបាញ់យន្តហោះខាងលើដោយប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធការពារអាកាស បណ្តាលឱ្យយន្តហោះនោះធ្លាក់។ ការអះអាងនេះគឺផ្ទុយស្រឡះពីរបាយការណ៍របស់ CENTCOM។
យន្តហោះចាក់ប្រេងទាំងនេះមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងសង្គ្រាម ដោយជួយចាក់បំពេញប្រេងដល់យន្តហោះចម្បាំង និងយន្តហោះទម្លាក់គ្រាប់បែកឱ្យមានភាពសមស្របសម្រាប់ការប្រយុទ្ធ នៅពេលដែលយន្តហោះទាំងនោះត្រូវហោះហើរក្នុងចម្ងាយឆ្ងាយដើម្បីទៅកាន់គោលដៅ។
ការចាក់ប្រេងពាក់ព័ន្ធនឹងការហោះហើរចូលទៅជិតយន្តហោះចាក់ប្រេង មុនពេលទុយោពីយន្តហោះចាក់ប្រេងត្រូវបានពន្លាតចេញ និងទម្លាក់ចុះមក។ អ្នកបើកបរនៃយន្តហោះទទួលប្រេង នឹងហោះឡើងទៅរកទុយោនោះ និងប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធភ្លើងនៅក្រោមយន្តហោះចាក់ប្រេង ដើម្បីតម្រឹមទីតាំងខ្លួនឯងឱ្យទុយោអាច “ដោត” ចូលទៅក្នុងយន្តហោះបាន។ នៅពេលតភ្ជាប់គ្នាហើយ ប្រេងនឹងត្រូវបានផ្ទេរក្នុងដំណើរការមួយដែលត្រូវចំណាយពេលច្រើននាទី។ ក្នុងអំឡុងពេលនោះ យន្តហោះនឹងនៅឆ្ងាយពីយន្តហោះចាក់ប្រេងដ៏ធំត្រឹមតែប៉ុន្មានហ្វីតប៉ុណ្ណោះ នៅក្នុងប្រតិបត្តិការដែលជារឿយៗកើតឡើងនៅពេលយប់។
វាទាមទារនូវជំនាញយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់អ្នកបើកបរ ក្នុងការរក្សាការតភ្ជាប់ទុយោ ឬក្នុងករណីខ្លះគឺទុយោបញ្ជូនប្រេងដែលមានរូបរាងស្រដៀងនឹងសី នៅក្នុងបរិយាកាសដែលមានយន្តហោះដទៃទៀតស្ថិតនៅក្បែរខាងជាច្រើន។ ហើយក្នុងអំឡុងពេលបេសកកម្មចាក់ប្រេង ភ្លើងលើយន្តហោះអាចនឹងត្រូវបិទឱ្យងងឹតសូន្យសុង ដើម្បីចៀសវាងការរកឃើញពីសត្រូវ។
ជាទូទៅ យន្តហោះ KC-135 មាននាវិកចំនួន ៣ នាក់ រួមមាន៖ អ្នកបើកបរ, អ្នកបើកបររង និងអ្នកបញ្ជាទុយោចាក់ប្រេង។ យោងតាមទិន្នន័យរបស់កងទ័ពអាកាសសហរដ្ឋអាមេរិក បញ្ជាការដ្ឋានចល័តភាពអាកាស មានយន្តហោះចាក់ប្រេងជិត ៤០០ គ្រឿងនៅក្នុងហ្វូងយន្តហោះរបស់ខ្លួន។
